من برای توسعه فردی تلاش میکنم. امیدوارم شما هم به دنبال توسعه فردی باشید.
همه چیز از حوالی آبان 1399 شروع شد که حس کردم باید کمتر در شبکههای اجتماعی وقت تلف کنم. میتوانید پستی که در آن زمان برای این موضوع نوشتم را بخوانید. من همانطور که قبلا چندباری اشاره کردم، در یکی دو سال اخیر درگیر موضوع مدیریت زمان بوده و هستم. نمیدانم چرا موضوعی به این سادگی، برای من تا این حد بغرنج است. ساعات خوابم از اوایل کرونا کاملا به هم ریخته و هنوز نتوانستم درستش کنم. این شکلی که روزهایم را میگذرانم هیچ همخوانی…
Continue readingگمان میکنم کمتر از دو سال است که با مفاهیمی همچون توسعۀ فردی و مدیریت زمان آشنا شدم. از آن چیزهایی هستند که وقتی میفهمی وجود دارند دلت میخواهد تو هم داشته باشی. قبلا در مورد هر دوی این موضوعات نوشتهام اما فکر میکنم هرگز مثل یک وبلاگنویس فهیم، تعریف خودم از آنها را بازگو نکردهام. توسعۀ فردی مجموعۀ مهارتهایی است که به شخص برای بهتر شدن در زمینههای مختلف کمک میکنند. کسی که با یادگیری مدیتیشن میخواهد ذهنش را خلوت و مدیریت کند دارد…
Continue readingانتقامجویان وظیفۀ سنگین دفاع از انسانها را بر دوش داشتند و باید در «نبرد بینهایت» در برابر دشمنی فراانسانی میایستادند. اگر دقت کرده باشید دنیای واقعی شبیه داستانها نیست که یک دشمن قسمخورده داشته باشیم و او ما را به خاک سیاه بنشاند. معمولا ما سوپرمن نیستیم و معمولا دارکسایدی هم در کار نیست. بله در بازههایی از عمر، کسانی هم برای ما دردسر درست میکنند اما اگر عمرمان را 6-7 دهه در نظر بگیریم، این آزاردهندگان یا رقیبان یا دشمنان پشههای زودمرگی بیش نیستند….
Continue readingآدم اهمالکار و تنبلی مثل من هیچ جوره تن به کار نمیده. هزاران بار برنامه ریزی میکنه. گاهی خوشبینانه و گاهی واقعگرایانه. اما به هرحال تهش کاری نمیکنه. با این وجود حس میکنم هر اقدام کوچیکی که کمی بیشتر من رو از وقت تلف کردن دور کنه و به کار تشویقم کنه مفیده. محدود کردن شبکههای اجتماعی یکی از چیزهایی که وقت همه ما رو میگیره. و بهترین راه فرار ما از دست کارهای مفید، شبکههای اجتماعی هستن. چند وقته که کلا از اینستاگرام روی…
Continue readingنمیدونم فیلم «در جستوجوی خوشبختی» یا The Pursuit of Happyness رو دیدین یا نه. اگه ندیدین حتما به فکر باشید و ببینید. قطعا ارزش دیدن داره. میخوام درباره یه چیزی حرف بزنم که شاید جانمایۀ فیلم باشه. ویل اسمیت (اسم کاراکتر یادم رفته با اسم بازیگر جلو میریم) که فروشندۀ یه وسیلۀ پزشکی به دردنخوره تقریبا مدام با بیپولی و حتی بدشانسی دست و پنجه نرم میکنه. تامین هزینههای زندگی براش سخته. اون وقت مدام مشکلات مختلف پیش میاد.توی یه برههای مشکلات به معنای واقعی…
Continue readingهربار که به خودم و اهمالکاریام نگاه میکنم یک اصل برای من اثبات میشود. برای نوید نه برنامهریزی جواب میدهد، نه ضرب العجل و هدفگذاری و نه چیز دیگر. شاید هم مشکل از نحوۀ برنامهریزی و هدفگذاریها بوده است. نمیتوانم با اطمینان بگویم. به هرصورت در حال حاضر حس میکنم بهترین روش برای من این است که در کار غرق شوم. منظور این است که، وقتی دارم با موبایل بازیگوشیِ بیهوده میکنم باید ناگهان همه چیز را ببندم و موبایل را خاموش کنم. وقتی غرق…
Continue readingکار برای انجام دادن زیاده. اما حالا که سه چهارم کتاب «چگونه کتاب بخوانیم؟» رو خوندم دغدغهای برام دوباره پررنگ شده. دغدغۀ درست مطالعه کردن، مطالعۀ اثربخش و یاد گرفتن مهارت یادگیری. اولین گامم برای این کار خرید کتاب مذکور بود. اما فقط خوندمش و حداکثر فعالیتم این بود که جاهای مهم رو به انحاء مختلف علامتگذاری کردم. و بیشترش رو نسبتا بادقت خوندم. گاهی با صدای بلند، گاهی با کمک انگشت یا مداد (که سرعت چشمم بیاد پایین). تندخوانی چیز خوبیه و منم مدتی…
Continue readingبرنده تمرکز میکند، بازنده افشانهای عمل میکند. این یکی از جملاتیه که در کتاب برندهها و بازندهها خوندم. این کتاب رو اولین در پستی از استاد محمدرضا شعبانعلی دیدم. واقعا هم طبق گفته ایشون: گاه یک جمله اش برای یک روز زندگی کافی است. بد بینانه گفتم: گاه بعضی جمله هایش برای یک عمر زندگی کافیست. واقعیت را نگفتم: جمله هایی دارد که برای تمام تاریخ یک ملت کافی است! برای من این جمله که اول نقل کردم خیلی جالب بود. این یکی از اصولی…
Continue reading