یک – جدیت سایت چه تجاری و چه شخصی جدی‌تر گرفته می‌شه. برای صاحب سایت: چون هزینه کرده و برای مشتری یا مخاطب: چون به نظر میاد کسی که به خودش زحمت داده و هزینه کرده تا سایت راه بندازه. البته می‌شناسم کسانی که ویرگول و یا صفحات‌شون توی پلتفرم‌های وبلاگی رو جدی گرفتن، اما تعدادشون واقعا اندکه. به علاوه اگر سایت‌تون مربوط به کسب و کار باشه یا تجاری باشه، اعتمادسازی راحت‌تر انجام می‌شه. چندین راه برای اعتبارسنجی یک سایت وجود داره؛ اما برای…
Continue readingنمی‌دونم شاید این چیز خیلی پیش‌پا افتاده‌ای باشه، اما برای من درس ارزشمندی بوده. به تاثیر تصمیمات به ظاهر کوچک در زندگی‌تون نگاه کردید؟ مثلا احمد، در تابستون 15 سالگی‌اش دو انتخاب داشت، شنا یا کشتی. احمد چون سرمایی بود، و ترجیح می‌داد بتونه توی دعوا از خودش دفاع کنه، تصمیم گرفت، کشتی‌گیر بشه یا حداقل کشتی رو یاد بگیره. دو سال بعد که احمد و خانواده‌اش رفته بودن شمال، کنار آب داشتن با پدر و برادر کوچک‌ترش، جواد آب‌بازی می‌کردن. یک آن پدر و…
Continue readingاین کتاب متشکل از 17 مقاله دربارۀ نویسندگی است. این مقالات در گذشته در روزنامۀ آفتاب منتشر شده‌‌اند. آقای کاظم رهبر زحمت گردآوری مقالات را کشیده‌اند. از 17 مقالۀ کتاب، 7 تای‌شان برای من جالب و آموزنده بودند. به نظر من این گونه کتاب‌ها که فقط گردآوری هستند شاید برای شخص پدیدآورنده، اعتبار یا افتخاری نداشته باشند (حداقل اگر من بودم، به‌شان افتخار نمی‌کردم) اما باید یک نفر قبول زحمت کند و مطالب باارزش را در کنار هم بیاورد. حالا می‌خواهم از بخش‌هایی که به…
Continue readingآیا اصلا می‌توان قضاوت نکرد؟ «بعضی‌ها می‌گن قضاوت نکنید. مگه می‌شه قضاوت نکنیم. شما وقتی تا اینجای حرف‌های من رو گوش کردی یعنی به نظرت این فایل ارزش گوش کردن ادامه‌اش رو داره. پس بهتره بگیم، پیش‌داوری نکنید یا قضاوت رو به تاخیر بندازید.» فکر کنم این جمله در فایل صوتی «هنر شاگردی کردن» از محمدرضا شعبانعلی عزیز بود. البته از جمله‌بندی مطمئن نیستم اما اصل مطلب همین بود. بنابراین چه بخواهیم چه نخواهیم، همواره درحال قضاوت کردن هستیم. شما پس از قضاوت دربارۀ عنوان…
Continue readingمحمدرضا شعبانعلی، کسی که واقعا دوستش دارم و برای من انسان بزرگیه، خیلی وقت پیش توی وبلاگش پرسیده بود: «اگر قرار بود دوباره به دنیا بیایید و همه چیز در اختیار شما بود، کدام مقطع تاریخ، کدام نقطه جغرافیا و کدام جنسیت را انتخاب میکردید؟» (+) اول از همه بگم در هیچ برهه‌ای و در هیچ مکانی (حتی زمان حال در آمریکا) دلم نمی‌خواد، زن باشم. پس عنصر ثابت مذکر بودنمه. به طور کلی من واقعا با به دنیا اومدن در ایران در دوران انفجار…
Continue readingقسمت قبلی: کلاس زبان‌هایی که با من دویده‌اند توی برتر که اومدم همه چی فرق داشت. کلا ساده‌گیر بودن. مثلا یکی از همکلاسی‌هامون (که بقیه اصلا باهاش خوب نبودیم) چندین ترم جوری افتاد که نمره‌اش رو اعلام نکردن. معمولا پایان ترم نمرات رو روی یک تخته می‌زدن. البته به نظر من دلیل این‌که با وجود نمرۀ پایین به زبان‌آموز اجازه می‌دادن بره به ترم بعد این بود که یهو دلزده نشن. شاید هم به این دلیل بود که شرایط برگزاریِ دوبارۀ همون دوره رو نداشتن….
Continue readingچند تکنیک برای راحت‌تر و بهتر نوشتن این‌ها درس‌هایی هستن که من تا به حال از معلم نویسندگی‌ام، شاهین کلانتری عزیز یاد گرفتم. البته سعی می‌کنم مواردی رو نام ببرم که خودم به صورت عملی استفاده کردم. آزادنویسی اولین و بهترین روش برای راحت نوشتن و در نتیجه بهتر نوشتن اینه که آزادنویسی کنیم. من روزی حداقل 200-300 کلمه آزادنویسی می‌کنم. آزادنویسی یعنی چی؟ یعنی «دست‌مون رو می‌ذاریم روی کیبورد یا قلم رو می‌ذاریم رو کاغذ و شروع می‌کنیم به نوشتن.» اما این درواقع یک…
Continue readingیک خانه از پای‌بست ویران است خواجه در بند نقش ایوان است گلستان – سعدی (+) این بیت در واقع توی داستانی که سعدی روایت کرده در مورد یک پیرمرد فرتوت بوده. منظور از «خانه» جسم و بدن پیرمرد بوده. اما اولین باری که من با این بیت روبرو شدم انتهای یک متن در تلگرام بود. من عاشق این بیت شعرم چون خیلی مصداق داره. بزرگ‌ترین اشاره‌اش می‌تونه «نادیده گرفتن اصلیات و مهم شمردن فرعیات» باشه. توی ویرگول یک نوشته دارم که به همین مضمون…
Continue reading