(ممکنه این محتوای این نوشته به زردی تمایل داشته باشه) یک درس خیلی کوچک و بی‌اهمیتی که امروز گرفتم و احتمالا فقط خودم مشمولش باشم این بود که «یا بعد از ظهر و غروب نخواب یا اگر خوابیدی عمرا بتونی زودتر از یک ساعت و خرده‌ای بیدار بشی»، می‌دونم اینجور چیزها بر می‌گردن به عادات خواب، اما چندین بار این‌ور و اون‌ور یا از پدرم شنیدم که چرت روزانه باید حدود بیست دقیقه باشه. من امتحان کردم. چندبار به زور بعد حدود نیم ساعت بیدار…
Continue readingچند وقتیه (حس می‌کنم از بعد قطعی اینترنت) اصلا دستم به نوشتن برای سایت نمی‌ره. میزان مطالعه‌ام هم خیلی کاهش نداشته. نکتۀ ترسناکی که به ذهنم رسیده اینه که ته کشیدم. منظورم اینه که دانسته‌هام ته کشیدن. البته یک جایی ته قلبم می‌دونم این‌طور نیست و فقط باید ذهن و حافظه‌ام رو به کار بندازم. محمدرضا شعبانعلی عزیز یک بار گفته بود، روزهایی پیش اومده بود که (حس می‌کرد) چیزی برای نوشتن نداره و رفته بود چند صفحه کتاب خونده بود و یک چیزایی در…
Continue readingاگر از من بپرسن تو کی هستی، چی میگم؟ احتمالا همچین چیزی: من نوید شهبازی هستم، متولد فلان‌جا و فلان تاریخ و باقی اطلاعات شناسنامه‌ای. بعدش از قومیت و ملیت و مذهب و دین میگم. بعدش هم اگر لازم بود خصوصیات فیزیکی‌ام رو تشریح می‌کنم. واقعا هم اولین تعریف ما همینه. اما تعریف مهم‌تر و بهتر چیه؟ به نظر من یکی از بهترین چیزها برای آشنایی با یک شخص، آشنا شدن با فعالیت‌هاییه که بخش مهمی از زمانش رو بهشون اختصاص می‌ده و بهشون علاقه…
Continue readingخیلی وقت بود دلم می‌خواست انیمه معرفی کنم. انیمه چیه؟ همه‌مون انیمه دیدیم. فوتبالیست‌ها یک انیمه سریالی بود. هم انیمه سریالی داریم و هم سینمایی. انیمه یعنی کارتون‌های ژاپنی که به شکل خاصی طراحی و اجرا می‌شن. ایده‌آل من تماشای نسخۀ زبان اصلی با زیرنویس فارسیه. و برای شروع می‌خوام انیمۀ «باغ کلمات» یا The Garden of Words رو معرفی کنم. من با دیدن انیمه «نام تو» عاشق کارگردانش (ماکوتو شینکای) شدم و تا الآن چهارتا از آثارش رو دیدم. بگذریم. این انیمه محصول سال…
Continue readingشاید اصلی‌ترین دلیل، همان جلوگیری از تکرار تاریخ باشه. یعنی جلوگیری از دوباره زندگی کردن گذشته. اگر من بدونم مردمانی در گذشته با مشکلات به چه شکلی برخورد کردن، ممکنه بتونم بهتر با مشکل امروزم رو‌دررو بشم و تجربۀ اشخاصی دیگر رو هم به کار ببندم. من قبلا کتاب‌های تاریخی ساده شده برای کودکان و نوجوانان رو می‌خوندم. راستش حس کردم خیلی وقته مطالعات تاریخی نداشتم. تلنگر اول معلم تاریخ امثال‌مون بود که علاقه به تاریخ رو در من زنده کرد. تلنگر دیگه کتاب «چرا…
Continue readingچون با نوشتن احساس سبکی می‌کنم. انگار بار کلمات از روی مغزم برداشته می‌شه و به روی کاغذ میاد. چون با ثبت وقایع و حال و احوال، حس می‌کنم در آینده دستم به منبعی از نوستالژی و خاطرات وصله. چون با نوشتن چندتا از مشکلاتم رو حل کردم. با نوشتن دیدم به احتمالات و دانسته‌ها و شرایط بهتر شد. چون با نوشتن حس کردم کیفیت یادگیری ارتقا پیدا کرد. چون حس می‌کنم هرچه بیشتر بنویسم بیشتر احساس «ندانستن» می‌کنم. …
Continue readingمن معمولا شب امتحانی می‌خونم. و تا امروز برای من نتیجه خوبی داشته. هرچند یه روزی گیر می‌افتم. ترفند‌هایی دارم که در زمان کم، یادگیری (به خاطرسپاری) بیشتری داشته باشم. این روش‌های من ممکنه خیلی پایه و اساس علمی نداشته باشن اما به هرحال برای من مفید بودن. راستش بیشتر بحث در این روش‌هام حفظ کردن برای امتحان روز بعد بوده و نه درک و یادگیری یک مفهوم یا مطلب برای همیشه. یک – نوشتن یا رونویسی یکی از بهترین روش‌های یادگیری، نوشتن یا رونویسیه….
Continue readingمی‌خوام یک محتوای خوب و باارزش به اشتراک بگذارم. دیرآموخته‌ها توصیۀ اکید می‌کنم که مطالعه‌اش کنید، وقت زیادی نمی‌گیره. شاید تمام سخنان محمدرضا شعبانعلی عزیز با نظر من یا شما سازگاری نداشته باشه اما به هرحال نمی‌شه نادیده گرفت‌شون و درموردشون فکر نکرد. «هیچ‌کس در این دنیا، همیشه و هرلحظه مشغول و درگیر و گرفتار نیست. بحثی اگر هست، بحث تلخ اولویت‌هاست.» به نظر من هم بحث ما اولویته. و خود اولویت با انگیزه یا علاقه ارتباط تنگاتنگ داره. ممکنه یکی از دوستانم امروز به…
Continue reading