امروز چند پست از متمم رو مطالعه کردم و بالاخره توی سایت Todoist ثبت نام کردم. جالب به نظر میاد. یکم هم باهاش سر و کله زدم. فعلا کار با تودوییست رو شروع کردم. سراغ بقیه برنامههایی که به مدیریت زمان و مدیریت وظایف و یادداشت‌ها کمک کنن هم می‌رم. یک درس جالب زمان خاکستری بود. دقیقا برای خود من پیش اومد که شب یک امتحانی (که چون پیش مطالعه ندارم وقت خیلی مهمه) حدود نیم ساعت وقت گذاشتم که یه عکس خاص رو توی…
Continue readingراستش اولین عضویت من توی کتابخونه برای زمانی هست که برادرم عضو بود. مطمئن نیستم که من هم عضو بودم یا نه اما به هرحال همراهش می‌رفتم و کتاب به امانت می‌گرفتم. عضویت جدی من یکی دو سال پیش بود. دورۀ امتحانات ترم برای مطالعه به یه محیط آروم نیاز داشتم و سالن مطالعه تقریبا چیزی بود که می‌خواستم. یک کتاب هم قرض گرفتم ولی قسمت نشد بخونم. بالاخره همین دیروز، عضویتم رو توی همون کتابخونه تمدید کردم. کتابخونه‌های «شبکه کتابخانه‌های عمومی شهر تهران» همگی…
Continue readingمهم‌ترین اصل وبلاگ‌نویسی حداقل در اوایل مسیر، مداومته. البته این چیزیه که من از افرادی که قبول‌شون دارم شنیدم. امروز دیگه واقعا نمی‌دونستم چی بنویسم، اما به لطف پیاده‌روی ایده‌یابی کردم. می‌دونم قبلا هم از این که اوایل مسیر باید، به کمیت (هر روز نوشتن) اهمیت بیشتری داد. بعضی چیزها ارزش تکرار دارن. برای من، این جمله (دیالوگ) از سینمایی «شوالیۀ تاریکی» به همین صورت هست. «تو یا یک قهرمان می‌میری یا اونقدر زنده می‌مونی که ببینی خودت شدی آدم بده.» حدود یک ساله که…
Continue readingپیش نوشت: ذهن ناخودآگاه ما، تلاش می‌کنه وظایفش رو با بیشترین سرعت و کمترین مصرف انرژی انجام بده. بنابراین وقتی به دنبال اثبات یا رد یک موضوع هستیم، در حافظه‌مون به دنبال شواهد می‌گردیم. اما مسئله اینجاست که حافظه ما نسبت به وضعیت روحی و ذهنی ما داده‌های مختلفی رو ارائه می‌ده. و از طرفی هر داده‌ای که در ذهن ناخودآگاه بررسی بشه، از زاویه‌ای خاص که باهاش راحت‌تر هستیم دیده می‌شه. برای همین باید تا جای ممکن در تصمیم گیری و تفکر، سرعت‌مون رو…
Continue reading