خیال پردازی و کتابهای داستانی-فانتزی یادم نیست اولین باری که چیزی به جز برای مدرسه نوشتم کِی بود. اما خیال پردازیهایی که قبلا داشتم رو یادمه. دقیقا یادمه کلاس چهارم که بودم زیاد خیال پردازی میکردم. یکی از بهترین و جالبترین روشهای خیال پردازی من این بود که خودم رو توی یک داستان، فیلم یا بازی جا میدادم. مثلا توی جومونگ، توی GTA San Andreas، توی سریال خانوادۀ استیونز، توی داستانهای فانتزی که میخوندم (سرزمین اشباح، نارنیا و …). یا حتی برای خودم یک زندگی…
Continue readingباز هم اومدم. بعد از مدتها اومدم. میدونم که یک وبلاگنویس (میدونم لیاقت این عنوان رو ندارم) تنبل و ننویس ام. اما به هرحال حتی بعد از چند هفته نوشتن با دانستن اینکه ممکنه بازهم چندوقت ننویسم، بهتر از هیچیه. چیزی که من رو ترغیب کرد به نوشتن دوباره خوندن وبلاگهای دیگران بود. توی این چند روز کلی نوشتۀ خوب خوندم، با کلی وبلاگنویس خوب آشنا شدم، چندتا وبلاگ خوب به فیدم اضافه کردم و کلی صفحه روی مرورگر بوکمارک کردم. راستش دلیل دیگهای که…
Continue readingوای خدا. حدود یک ماه از آخرین پست گذشته. نمیخوام این تنبلی رو با آوردن بهانه توجیه کنم. دلیل اصلی (هفتاد درصد) تنبلی من و شاید نداشتن انگیزه برای نوشتن بود. و بقیهاش بهانههایی مثل: چیزی برای گفتن ندارم و امتحانات ترم تموم بشه شروع میکنم و وقت ندارم (در حالی که حداقل به اندازه ۱۰-۱۵ تا پست کوتاه وقت داشتم) و … بود. تازه جالب اینه که امروز که دارم این پست رو میذارم میدونم هفتۀ سختی در پیشه. توی این یک هفته مدرسه…
Continue readingیکی از چیزهایی که به شدت میتونه ما رو با افکار و شخصیت آدمها آشنا کنه، توجه به آیتمهای غیرضروریای هست که اون شخص براشون پول خرج میکنه. مثلا من (تقریبا هرماه)، برای کتاب، سینما رفتن، غذای خوب، لوازم تحریر و پوشیدنیهای جانبی (دستکش، کلاه و …) و … معمولا راحت هزینه میکنم. گلس گوشیم دو سه تا شکستگی داره و قابش هم خیلی تعریفی نداره اما اینا برای من اهمیتی ندارن. از طرفی کسانی رو میشناسم که گوشیشون از من خوش لباستره (قاب و…
Continue readingواقعا چیزی برای نوشتن به ذهنم نمیرسه. متاسفانه دوباره گذاشتم نوشتن پست سایت بکشه به آخر شب. حدود دو هفتهست که اصلا متمم نخوندم چه برسه به مطالعه و یادداشت برداری (یا رونویسی) از درسهای دورۀ مدیریت زمان. خلاصه اصلا از خودم راضی نیستم. گاهی اوقات حس میکنم دارم گند میزنم. گاهی اوقات میگم: «عه. چقدر درگیری یه چیز مسخره شدم.» دقیقا همون روزی که به دونفر میگی دغدغههاتون خیلی سطحیان، خودت غرق روزمرگی و چیزهای مزخرف میشی. «کسی که دیگری را به خاطر انجام…
Continue readingیکی از بهترین هنرهایی که برای من آرزوست، هنر دانستن «زمان رها کردن و زمان سختتر تلاش کردن» هست. دغدغهام شده که بدونم کِی ول کنم و کِی تندتر بدوم. از کجا بفهمم که این حوزۀ کاری یا مطالعاتی به درد من نمیخوره یا من کشش لازمش رو ندارم، یا فقط به کمی تلاش بیشتر نیاز داره؟ از کجا بفهمم که این رابطه از شالوده اشتباه بوده یا فقط به کمی سازگاری و تحمل و تساهل و تسامح نیاز داره؟ از کجا بفهمم مسیر اشتباهه…
Continue readingچند وقتیه (حس میکنم از بعد قطعی اینترنت) اصلا دستم به نوشتن برای سایت نمیره. میزان مطالعهام هم خیلی کاهش نداشته. نکتۀ ترسناکی که به ذهنم رسیده اینه که ته کشیدم. منظورم اینه که دانستههام ته کشیدن. البته یک جایی ته قلبم میدونم اینطور نیست و فقط باید ذهن و حافظهام رو به کار بندازم. محمدرضا شعبانعلی عزیز یک بار گفته بود، روزهایی پیش اومده بود که (حس میکرد) چیزی برای نوشتن نداره و رفته بود چند صفحه کتاب خونده بود و یک چیزایی در…
Continue readingاگر از من بپرسن تو کی هستی، چی میگم؟ احتمالا همچین چیزی: من نوید شهبازی هستم، متولد فلانجا و فلان تاریخ و باقی اطلاعات شناسنامهای. بعدش از قومیت و ملیت و مذهب و دین میگم. بعدش هم اگر لازم بود خصوصیات فیزیکیام رو تشریح میکنم. واقعا هم اولین تعریف ما همینه. اما تعریف مهمتر و بهتر چیه؟ به نظر من یکی از بهترین چیزها برای آشنایی با یک شخص، آشنا شدن با فعالیتهاییه که بخش مهمی از زمانش رو بهشون اختصاص میده و بهشون علاقه…
Continue readingبه دلیل قطعی اینترنت من مثل خیلیهای دیگه به سایتم دسترسی نداشتم. البته نمیدونم چرا یک سری سایتها بودن و پست جدید هم میذاشتن اما من دسترسی به خود سایتم هم نداشتم چه برسه به بخش مدیریت وردپرسم. بعدا باید تحقیق کنم. سایت من خیر سرش دات آی آره و من توی سامانه ایرنیک تا رنگ جورابم رو هم بهشون دادم تا تأییدم کردن. (البته الان که چندماه گذشته حدس میزنم به خاطر این باشه که سرورهای هاستم آلمانه) چیزایی که دارم میگم شاید یک…
Continue reading