همین اول می‌گم، الان که فصل آخر اتک آن تایتان در حال پخشه؛ اگه دارید می‌بینید و عقبید، از اخبار دوری کنید. اگه هنوز ندیدید، فعلا شروع نکنید. بزارید تموم شه (تا عید تحمل کنید هم انیمه تموم میشه هم مانگا).

به خاطر این که شما الان انیمه رو می‌بینی، با کاراکترها آشنا می‌شی. بعد حتی اگه سایت و پیج و کانال مرتبطی هم دنبال نکنی، به خاطر معروف و پربیننده بودنش قطعا یه چیزهایی می‌شنوی. و چون همه رو می‌شناسی چیزی یادت نمیره.

احسان خ ا می‌فرماید:

«من از زخم هایی که خوردم پرم

تو باید از این پله بالا بری ، توبالا نری من زمین میخورم»

نوید ش هم می‌فرماید:

«من از اسپویلرهایی که خوندم پرم

تو باید از این لعنتی دوری کنی، تو دوری نکنی هم برای من اهمیتی ندارد (چیزهای دیگه‌ای بودن که ریتم بهتری داشتن اما من اینجا سعی می‌کنم مودب باشم)»

من که گیم آو ترونز و بریکینگ بد و وایکینگز یه سری چیزهای مهم‌شون برام اسپویل شده. دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم. من بدبخت انقد قربانی اسپویل شدم که نگو و نپرس. البته در ۹۹ درصد مواقع از حماقت خودم بوده. می‌گن یه چیزی هست که خارش و سفارش می‌کنه، مصداق بارزش منم.

به ترتیب تاریخی عرض می‌کنم چه چیزهایی رو جلوجلو خوندم و برای خودم اسپویل کردم:

  1. یه زمانی انقد احمق بودم که موقع مطالعۀ کتاب‌های داستان دنباله‌دار (کتاب‌های دارن شان) می‌رفتم یهو صفحات آخر رو باز می‌کردم یا چند صفحه از جلد بعدی رو می‌خوندم (به عقب برنخواهیم گشت).
  2. سریال ارو (Arrow) اولین سریال خارجی بود که دانلود کردیم و خودمون دیدیدم (با داداشم). توی این مورد داداشم شریک جرم بود. وقتی فصل اول رو داشتیم می‌دیدیم خلاصۀ داستان رو تا آخر فصل سه (و پیش‌بینی‌ها برای فصل چهار) خوندیم.
  3. بریکینگ بد توی مجله دانستنیها بارها مطرح شد. منم به لطف حماقتم و نبودِ اسپویلر آلرت (مثلا: هشدار! این نوشته ممکن است سریال را برای شما لوث کند!) توی مجله مطالب رو خوندم و خیلی از نکات به علاوه پایانِ سریال رو می‌دونم. هرچند داداشم می‌گه انقد خفن هست که باز هم با دیدنش لذت ببری. اما به هرحال گند زدم.
  4. گیم آو ترونز. اول توی مجله معرفی شد. اما اونجا خیلی چیزهای گنگی می‌گفتن. هرچند الان که فکر می‌کنم یه چیزهایی هم از اونجا فهمیدم. به هرحال، خودم هم نشستم نصف جلد اولش رو خوندم و با کاراکترها آشنا شدم. در نتیجه هرچی خبر از سریال شنیدم می‌فهمیدم چی به چیه. و از اون بدتر کاراکترها و بازیگرها رو هم به اسم و چهره می‌شناختم. (راستی مورد سه و چهار رو هنوز ندیدم. نمی‌دونم شاید اگه چندسال وایسم یه چیزهایی یادم بره و از دیدنشون بیشتر لذت ببرم.)
  5. یادمه سینمایی لوگان رو نصفه دیده بودم. مثلا ظهر نصفش رو دیدم. غروب توی مجله مطلبش رو خوندم. و یه نکته‌ای اسپویل شد. شب تهش رو دیدم. همین قدر ساده، همین قدر احمقانه.
  6. سریال لاست هم فامیل‌مون تقریبا تهش رو اسپویل کرده بود (بالاخره یه موردی که تقصیر خودم نبود)، اما خوشبختانه بنده خدا اشتباه فهمیده بود بنابراین خیلی نسوختم.
  7. یه انیمه خفن هم هست هنوز ندیدم (البته زیادن اینجا خواستم به صورت مجهول اشاره کنم) و یه احمقی برام چند قسمت اولش که خیلی هم جذابه تعریف کرده. منم از اون احمق‌تر بادقت گوش دادم و الان همون نکته مهم یادمه (خوشبختانه وقت نکرد تا آخرش توضیح بده 😜).
  8. خوشبختانه فاصله زمانی مورد ۶ و ۷ زیاده. فکر کنم توی این مدت عاقل‌تر شدم. بازی Dishonored رو هنوز تموم نکرده بودم و حین خوندن راهنمای مراحل (walkthrough) یه نکتۀ خفن مربوط به آخرهای داستان رو فهمیدم. توی وبگردی هم یکی از رازهای کل سری (که توی قسمت دوم مشخص می‌شه و من هنوز بازیش نکردم) رو فهمیدم.
  9. از نظر زمانی این قبل هفته. اما چون کاملا اسپویل نیست گیر ندین. قبل بازی کردن GTA V با علاقه در موردش یه چیزهایی خونده بودم. مثلا می‌دونستم آخرش حق انتخاب می‌ده و می‌تونی انتخاب کنی داستان چجوری تموم بشه (از قصد گزینه‌ها رو نگفتم).
  10. و اما مورد آخر که روحم رو داره می‌خوره. عین احمق‌ها یه تعداد زیادی مقاله دربارۀ اتک آن تایتان توی سایت سی‌بی‌آر خوندم. و اون لابه‌لا یه نکاتی مطرح شد که توی انیمه نبود. من خیالم راحت بود چون دقیقا هردوشنبه همگام با پخش، قسمت جدید رو می‌بینم. اما خبر نداشتم که مانگا انگار یکم جلوتره. هرچند نمی‌دونم توی انیمه هم همون وقایا رخ بده. خوشبختانه درست هم نفهمیدم چی به چیه. امیدوارم چیزهایی که توی ذهنمه محو و نابود بشه. البته الان نوشتم‌شون. شاید تثبیت بشن. دیگه ببینید من واسه آگاه‌سازی چه کارهایی که نمی‌کنم. اتک آن تایتان زندگی منه و الان خودم رو به خطر انداختم (ممکنه اون نکات رو دیگه یادم نره).

و اما بعد.

همه این‌ها رو گفتم که آخرش با هم درس بگیریم و به نکاتی برسیم که با رعایت‌شون از دیدن فیلم و سریال و انیمه خوندن داستان‌ها لذت بیشتری می‌بریم.

یکم

تا وقتی یه انیمه/فیلم/سریال/بازی رو تموم نکردی، سعی کن در موردش حتی سرچ هم نکنی. چه برسه به این که بری در موردش مطلب بخونی.

برای مثال گوگل عزیز تا چند وقت پیش یه اشکالی داشت که اگه به بخش Cast سینمایی Fight Club نگاه می‌کردید، سرنخ واضحی از پیچش اصلی داستان نمایان می‌شد. اما خوشبختانه برطرف شده و الان می‌تونید با خیال راحت سرچ کنید. هرچند من میگم به هیچی خیلی بادقت نگاه نکنید.

دوم

چک کن که داستان توی چه مدیوم (رسانه‌) هایی در جریانه. اگه تو داری اون مدیومی رو دنبال می‌کنی که عقب‌تره هم باز احتیاط کن. توی فروم حرف نزن. توی وب سرچش نکن.

مثالش رو گفتم. اتک آن تایتان توی مانگا جلوتر از انیمه ست. گیم آو ترونز توی کتاب عقب‌تر از سریاله (می‌گن یکی از علل نابود شدن فصل آخر همین بود).

سوم

زمانی که یه چیزی روی بورسه (مثلا اتک آن تایتان یا سریال مانی هایست) و مدام همه ازش می‌نویسن، بهتره اصلا باهاش آشنا نباشید، یا کاملا به‌روز باشید و چیزی برای سورپرایز کردن‌تون وجود نداشته باشه.

چهارم

وقتی یکی می‌خواد یه چیزی به‌تون معرفی کنه ازش خواهش کنید بدون اسپویل معرفی کنه یا حداکثر قسمت اول یا ۱۰ دقیقه اول. یا اگه همون قسمت اول هم یه پیچش یا سورپرایز خفن داره (مرحلۀ اول دیس‌آنرد یه شوک بزرگ داره)، به معرفی کلی بسنده کنه.

پنجم

مثل من احمق نباشید. کار سختی نیست که آدم موقع دیدن فصل اول سریال، توی ویکی‌پدیا داستان رو تا آخر فصل سوم نخونه.

ششم

اسپویل نکنید و از اسپویل‌کنندگان دوری کنید. همچنین به فتوای شیخنا (شیخِ ما) خون‌شون حلاله (مرگ‌شون سریع نباشه ‌ها، با چاقوی پنیر بکشیدشون).

هفتم

به جز نسل‌کشی اسپویل‌کننده‌ها و کسانی که بدون نوشتن هشدار، مطالب اسپویلر منتشر می‌کنن؛ راه حلی به ذهن‌تون می‌رسه؟